.::Milli Görüş Portal::.

Toplantı : Çeşitli kimselerin belli bir gaye ile bir araya gelmesidir.
Biz amacımız var ve bu amacı gerçekleştirmek için toplanıyoruz. Bu nedenle toplantılarımıza vaktinde, verilen görevleri yerine getirmiş ve ileriye dönük projeler üretmiş olarak gelmeliyiz.
Adab : Edeb kelimesinin çoğuludur. Ahlaken uyulması gereken hususlar; terbiye ve nezaket kuralları anlamına gelmektedir.
Adaba uygun davranışlar şunlardır:
1. Selam Vermek: Toplantıya gelen her teşkilat mensubunun orada bulunanlara selam vermesi Allahu tealanın ilahi bir terbiyesidir.Fakat toplantıya geç gelmek ve toplantı halindeyken selam vererek girmek adaba uygun olmayan bir davranıştır.
Selam vermek, o ortamda bulunmaya layık olduğunu ifade etmek bakımından ilk adabtır. Selam vermenin önemi Nur suresi 27. ayette şöyle belirtilmiştir; “Ey iman edenler; kendi evinizden başka evlere girerken kendinizi tanıtmadan ve selam vermeden girmeyiniz”
2. Gelene ilgi göstermek: Toplantıya gelen kimse selam verdiğinde orada bulunanların mukabelede bulunmaları ve yer gösterip oturmalarına yardımcı olmaları gerekir. Toplantı başlamadan evvel, yapılacak toplantının üyelerinden olmayan kişilerin de uygun bir başka mekanda misafir edilmeleri gerekmektedir.
Protokol sırasına göre kendinden üst birimde olan kişilere gerekli olduğunda kendi yerini sunması nazik bir davranış ve teşkilat prensibidir. Bu anlayış kendiliğinden gösterilmediği zaman başkan tarafından bazılarının yer vermesi istenecek olursa hoş karşılayıp memnuniyetle ve derhal kalkmak Allahu Tealanın emridir. Mücadele Suresi 11. ayette “ Ey iman edenler meclislerde genişleyin, yer açın denildiği zaman yer açınız ki Allah ta size genişlik versin. Kalk denildi zaman da hemen kalkıveriniz. “ buyurulmuştur.
Toplantılarda her ferdin kendi mertebesine göre oturması gerekir.
• Başkan
• Birim Başkanları
• Birim Başkan yardımcıları
• Asil üyeler
• Yedek üyeler
Genel merkez illerden, iller ilçelerden,ilçeler beldelerden protokol bakımından öndedir.
Toplantıya gelen bir kimsenin iyi bir yer araması, oturanları rahatsız ederek ön taraflara geçmeye çalışması uygun değildir.Rasulullah (s.a.v) “Mutlaka boş bulunan veya gösterilen yere” oturulmasını, başkasının kaldırılmamasını tavsiye ederdi.
Toplantıyı düzenleyen (il, ilçe, belde vs.) ev sahibi hükmündedir. Misal: ilçe divan toplantısında ev sahibi ilçe yönetim kuruludur. Gelenleri karşılamak, ilgilenmek, yer göstermek, toplantının düzenini sağlamakla vazifelidirler.
Aynı şekilde diğer teşkilat kademelerimiz için geçerlidir.
3. Toplantıya Gelen Şahıs İçin Ayağa Kalkmak: Rasulullah ashabının kendisi için ayağa kalkmalarına müsaade etmediği gibi, bedevilere benzemek olacağından meclise gelen bir kimse için topluca ayağa kalkmayı da hoş görmemiştir. Ancak ilim, ahlak ve yaş bakımından büyük olan birisi için (Kibirlenmesine sebep olmayacaksa) uygundur.
Fasık, asi, zalim ve büyük günah sahibi olan yahut kibirliliği ile meşhur, gösteriş düşkünü bir kimse için ayağa kalkılmaz.
“Büyüğümüzün hakkını vermeyen (saygılı davranmayan), küçüğümüzü sevmeyen bizden değildir.” (hadis)
4. Konuşma Adabı : Müslümanların birbirlerini sevip saymaları için konuşmalarında itidali gözetmeleri, tatlı dil ve güler yüzlü olmaları en önemli nezaket kaidesidir. Bakara suresi 83. ayette “İnsanlara güzel söz söyleyin” buyurulmaktadır.
Yaldızlı sözlerle, malayani kabilinden hikaye, fıkra ve masal anlatmak, başkalarını güldüreceğim diye Allah ve Rasulünun hoş karşılamayacağı dinen ve edeben müsait olmayan şeyler söylemek Milli Görüşçüye yakışmaz. Bize düşen “ya hayır söylemek yahut susmaktır.”
Toplantıya katılan teşkilat mensuplarımız oturuşlarına, hareketlerine, kılık ve kıyafetlerine dikkat etmelidirler ve temsil ettiğimiz görüşe uygun olarak dimdik vakarlı bir duruş, mimik sergilemelidirler. Ayrıca toplantı sırasında başkandan söz almadan, aynı anda konuşmamak gerekir.
Toplantı sırasında her ne sebeple olursa olsun iki kişinin fısıltıyla konuşması adaba uygun değildir. Bu konuda mücadele suresi 10. ayette “ Gizli konuşmalar sırf şeytandandır. Bu iman edenleri üzmek içindir.” buyurulmaktadır.
5. Toplantıdan Ayrılırken İzin İstemek: Toplantıya gelen kişilerin giriş adabına uydukları gibi, ayrılış adabına da uymaları gerekir. Nur Suresi 62. Ayette “Müminler ancak Allah’a ve resulüne iman edenler ve Peygamberin yanında önemli bir iş üzereyken oradan izin almadıkça ayrılmayan kimselerdir. “ buyurulmaktadır. Toplantıdan önemli bir mazaret olmadıkça ayrılmamak gerekir. Olağanüstü bir durumda toplantıdan ayrılmak gerektiğinde, toplantı akışını bozmadan uygun bir zamanda, başkandan müsaade alarak salonu terk etmek adab gereğidir.
6. Toplantıyı Bitiriş: Beşer şaşar, insanların hata etmeleri beşer olmalarının tabii neticesidir. Bu nedenle toplantıda hata sonucu edebe aykırı bir söz veya davranışta bulunulmuş olabilir. Dolayısıyla bitirirken, işlemiş olabilecekleri günahların cezasından kurtulabilmeleri için tevbe etmeleri, bunu adet haline getirerek topluca yapmaları ilahi bir tavsiyedir.
Ayrıca Peygamber Efendimiz “Meclisten kalktığı zaman Allahı zikretmeden kalkan eşek leşi üzerinden kalkmış gibi üzerlerinde bir haslet oldukları halde kalkarlar” ikazlarıyla bu edebi adet haline getirmelerini müminlere tavsiye etmiştir. Bunun üzerine ashab hem adaba uymak hem de birbirlerine hakkı ve sabrı tavsiye etmek mahiyetinde her toplantıdan ayrılmadan önce Asr suresini okumayı adet haline getirmişlerdir.

milligorusportal.com/Tuba ÇELİK